بخت و خو رهته وری تا کم شونه بشری تا د تقاص دلمه بی تیغ افتو بگری بخت و خو رهته چته کنده ی غم سر گردته ایزنه افتو و دلت درمون ای دل مردته بخت و خو رهته بگو ناله ی برنویله کو بخت و خو رهته بگو شوکشه ای شویله کو بخت و خو رهته مشین سر چل غم تا برویم بخت و خو رهته وریکم بیه لم تا برویم شو زیه شوخین و دلم خت و دلم باخوری شو زمسون اومه رسی بخت وخو رهته وری تا نوریسی زر جل شو کزروکت ایکنه تا پره کردی پیلته دل پشپروکت ایکنه .... با سپاس و تقدیم اسداله زمانی (خلمر)

و من چاله ی غمش ای دلمه بهسه...

د ای دل چی بلی پیلو پکهسه...

بیو خت ای بهارم تهلخارم...

که بی خت بلگ و بارم گل تکهسه...

.....اسداله زمانی(خلمر)...

مو ایگم گل هشکله هشکله نیگی اشرفی گل منگنا بی مو خه نیری مو ایگم گل هشکله هشکله باغی هشکله گل بی تنم چته بی دماغی دسماله گل در اییی دلمه ایبرنی تا که سیلت ایکنم ریته ایزرنی سردهسه هی ایشکنی چی کوگ مهسی تن خدا گل وم بگو ایری چه قهسی دسمال هی تو بییه عروس برونه گل برنونه وم برسون بهزه پرونه دسمالل بالا ایرن سی چه قشنگن سرخ و سوز زرد بنوش از همه رنگن کل بزن کل شاکلی مال خور کن ای غمه چن سالنه وی مال ودر کن هشکله جونم..... با تقدیم فراوان اسداله زمانی (خلمر)

چه بخیتو چه نخیتو به خدا بارون ایا پس ای شو سه سهونی تیغ افتو ایدرا چه بخیتو چه نخیتو روزله مردی ایا د و سی دل دردمندل روز بی دردی ایا چه بخیتو چه نخیتو ما و نسل آرشیم شیر شیرزن خرده ییم چی شیری بی غل غشیم چه بخیتو چه نخیتو برف غم زل ایشخه غم چند سالنه اندو تشک افتو ایکشه چه بخیتو چه نخیتو مفته ای گهپل گپو اغلو وابی گپو زهلش د نیره وی هپو چه بخیتو چه نخیتو تنجه ایرونه بلی همه مون بی یک بخونیم بی یکی همی هلی و هلی های همی هلی ها وری من سینه اش بی شبق های تشی بنیم ها من خار گینه اش بسه هر چی د بریین باغه سوزه سر ثمر د رسی موقش بریمو زیتری بی شو و جر ب

خدا امشو دلم مهلی گرهته خدا دندون جگر لو دلمه کخته دلم چی دل بلی پیلو پکهسه و پس تاپوی غم بختم تپهسه خدایا نی چه وابی بی خیالی تو هم من فکر جم کردن منالی خدا بی نوم تو هی نون ایسونن د بی فرمون تو هی جون ایسونن خدا دورش د دوره ی کاسه لیسه کلومی گپ و حق ویچو د نیسه خدا نیسی د او مردل گرونه د او برنویله بهزه پرونه خدا من کو کری سر نیدراری خدا تقصیر خته جر ایدراری خدا ار نیکنی کاری د سیمون اگر نیخی بیا افتو وریمون همی امشو د نل من خو وریسم تو خت دونی که مو نه کاسه لیسم خدا دم تش بلا ار مو بدیسم و یا من گور تنگی مو بپیسم مو گپ دل مردم شعر اینویسم اگر

اهل آبایی چه وابی نیسه چشمه او زلال نیسه او کوگل کهینه صب بخونن دی بلال پیز وابی نی بهاری خشک وابییه بلی کل تراش وابیینه او چویلل پلپلی دندرل پازن سه ساله خین و من دل ایکنه بز و تشنی ناعلاجه کهرشه ول ایکنه کلغیه ی کهزیر کهیی پر دمش نیسی ولا خنده سر لو خشک بایم منده تا بارون بیا ناز نیسی دور چشمه ی چشمل گل چشم کال دل خدا سی ورد گهلل مث دلم ویبو بلال اهل آبایی چه وابی جاجخونل ایلمون نیسه او برفل دنانه تش و تش باد نیلمون با تقدیم فراوان اسداله زمانی(خلمر)